Danse macabre (Taniec śmierci) opus. 40 to poemat symfoniczny Camille'a Saint-Saënsa z 1874 roku. Premiera odbyła się 24 stycznia 1875.
Utwór powstał pod wpływem wiersza francuskiego poety Henryka Cazalisa, nawiązującego do popularnego w literaturze i sztuce od czasów średniowiecza tematu tańca śmierci.
Pod względem budowy formalnej Danse macabre jest rozbudowanym walcem z dwoma tematami w opracowaniu wariacyjnym. Kompozytor wykorzystał ilustracyjne możliwości ksylofonu, w którego suchej i twardej barwie dźwięku wyraźnie jest słyszalny klekot szkieletów wirujących w tańcu.
Programowe treści utworu są bardzo czytelne:
Jest północ. Rozstrojonym głosem gęśli (solo skrzypcowe) śmierć sprasza duchy. Zabawie, narastającej w coraz bardziej dzikim tańcu, kładzie kres pianie koguta o świcie (grane na oboju). W zanikającym zawodzeniu śmierci jest zapowiedź dnia.
edytuj Zobacz też
- Totentanz (utwór Ferenca Liszta)
- danse macabre
- kolorystyka (muzyka)
- taniec śmierci
- sztuka
- taniec
- taniec w średniowieczu
- Pieśni i tańce śmierci.