Jakas reklama 

 

Ten artykuł dotyczy miasta Będzin. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Współrzędne: 50°19′26″N 19°07′45″E / 50.32389, 19.12917

Będzin
Herb Flaga
Herb Będzina Flaga Będzina
Dewiza: Civitas Regi Bendzinensis
Województwo śląskie
Powiat będziński
Gmina
 - rodzaj
Będzin
miejska
Założono IX wiek
Prawa miejskie 1358 (prawo magdeburskie, wcześniej lokacja na prawie polskim)
prezydent Radosław Baran
(e-mail)
Powierzchnia 37,37 km²
Położenie (punkt) 50° 19' 26 '' N
19° 07' 45 '' E
Wysokość 260-382 m n.p.m.
Ludność (2007)
• liczba
• gęstość
• aglomeracja

65 231
1759 os./km²
konurbacja katowicka
Strefa numeracyjna
(do 2005)
(+48) 32
Kod pocztowy 42-500
Tablice rejestracyjne SBE
Położenie na mapie Polski
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Będzin"
Będzin
TERC10
(TERYT)
2 243301011
SIMC10 0937899
Miasta partnerskie Węgry Tatabánya
Rosja Iżewsk
LitwaKoszedary
Urząd miejski3
ul. 11 Listopada 20 42-500 Będzin
tel. 032 267 70 41 do 44; faks 032 267 91 09
(e-mail)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Będzinmiasto powiatowe położone w południowej Polsce w Zagłębiu Dąbrowskim, nad rzeką Czarną Przemszą, na Wyżynie śląskiej, we wschodniej części województwa śląskiego, na terenie GOP-u i konurbacji katowickiej.

Będzin jest 60-tysięcznym miastem powiatowym, historyczną stolicą regionu - Zagłębia Dąbrowskiego. Należy do najstarszych miast (650 lat od nadania magdeburskich praw miejskich) Małopolski i województwa śląskiego. Jest siedzibą władz powiatu będzińskiego (starostwo). Pełni rolę ośrodka handlowego, finansowo-gospodarczego (przemysł, energetyka), administracyjnego i kulturalno-oświatowego regionu.

Prezydent miasta 9 stycznia 2006 podpisał deklarację utworzenia i przystąpienia do Górnośląskiego Związku Metropolitalnego (GZM) miasta Będzina, jednak miasto (ze względów formalnych - nie jest powiatem grodzkim) nie mogło przystąpić do GZM.

Spis treści

edytuj Geografia

Wznaczają go współrzędne geograficzne:

19°03'30"E - 19°11'16"E (rozciągłość równoleżnikowa)
50°22'13"N - 50°18'05"N (rozciągłość południkowa).

Geometryczny środek miasta opisują współrzędne: 19°07'23"E i 50°20'09"N.

Będzin położony jest w odległości 12 km od stolicy województwa śląskiego – Katowic, 5 km od centrum Sosnowca i 4 km od Dabrowy Górniczej, na terenie Zagłębia Dąbrowskiego (w skład którego wchodzą pobliskie miasta: Sosnowiec, Dąbrowa Górnicza, Czeladź, Wojkowice, Sławków i Siewierz), w zachodniej Małopolsce na pograniczu z Górnym Śląskiem.

Pod względem regionalizacji fizycznogeograficznej Polski wg J. Kondackiego (2002) Będzin leży na obszarze prowincji Wyżyna Śląsko-Krakowska (341), makroregionu Wyżyna Śląska (341.1) oraz mezoregionów: Wyżyna Katowicka (341.13) i Garb Tarnogórski (341.12).

Wyżyna Katowicka stanowi środkową część Wyżyny Śląskiej. Na węglonośnym podłożu skał karbońskich zalegają dolomity i wapienie środkowego triasu, które w północnej części obszaru tworzą zwarte wyniesienia Garbu Tarnogórskiego.

Pod względem ukształtowania powierzchni w obrębie Wyżyny Katowickiej można wyróżnić kilka regionów, na pograniczu których położony jest Będzin: Płaskowyż Bytomsko-Katowicki o wys. 240-260 m n.p.m., Kotlinę Mysłowicką nad Przemszą i Wysoczyznę Dąbrowską (ponad 300 m n.p.m.).

Natomiast w obrębie Garbu Tarnogórskiego obszar Będzina obejmuje część Garbu Ząbkowickiego i Płaskowyżu Twardowickiego z jego najwyższym wzniensieniem - Górą Św. Doroty (382 m n.p.m.).

najwyższa: 382 m (Góra Św. Doroty w Grodźcu)
najniższa: ok. 255 m (dolina Czarnej Przemszy w Małobądzu).

Miasto ma urozmaiconą rzeźbę terenu z najwyższymi wznienieniami: Góra Św. Doroty (Dorotka) (382 m n.p.m.), Parcina (354 m), Góra Kijowa (345,5 m), Wzgórza (Górki) Małobądzkie (308 m) ze wzniesieniem Syberki (ok. 300 m), wzniesienia Warpia (297 m) oraz Góra Zamkowa (285 m).

Przez miasto na długości ok. 8 km przepływa Czarna Przemsza wraz z Pogorią i Potokiem Psarskim. Cały obszar miasta leży w zlewni Przemszy w dorzeczu Wisły.

Pod względem administracyjnym Będzin jest miastem powiatowym województwa śląskiego.

Graniczy z następującymi miastami: Sosnowcem (powiat grodzki) od południa, Dąbrową Górniczą (powiat grodzki) od wschodu, Czeladzią od zachodu i południowego zachodu, Wojkowicami od zachodu oraz gminą wiejską Psary od północy (powiat będziński).

Długość granic Będzina: 37,62 km.

W skład miasta wchodzą następujące dzielnice: Bagieniec, Boleradz, Bory, Brzeziny, Brzozowica, Glinice, Grodziec, Gzichów, Jazowe, Koszelew, Ksawera, Łagisza, Małobądz, Mrowce, Niepiekło, Nowy Będzin, osiedle 27 Stycznia, osiedle Górki Małobądzkie, osiedle Namiarkowa, Osówka, Syberka, osiedle Warpie - Wschód, osiedle Zamkowe, Podłosie, Pustkowie, Warpie, Zielona.

użytki rolne: 48%
użytki leśne: 5%

edytuj Przyroda i jej ochrona

Na terenie miasta znajdują są 94 drzewa uznane w latach 1992-94 za pomniki przyrody, w tym 46 drzew pojedynczych oraz aleja kasztanowa składająca się z 48 drzew; ochroną objęto 18 gatunków drzew i krzewów; wiekszość pomnikowych okazów znajdują się w parku Ciechanowskiego w Grodźcu

edytuj Dzielnice

Stary Rynek w Będzinie. Stan pocz. XX w.
Dzielnice Będzina na mapie

edytuj Historia

Zobacz więcej w osobnym artykule: Historia Będzina.
Widok na zamek w Będzinie i synagogę na pocz. XX w.
fragment XIV-wiecznych murów miejskich w Będzinie

Nazwa "Będzin" pochodzi prawdopodobnie od imienia osobowego Będa lub Będzan, choć piękna (aczkolwiek nieprawdziwa) legenda mówi, jakoby miano nadał miastu (a przy okazji również i okolicznym miejscowościom, czyli swoiście znaczącej części Zagłębia Dąbrowskiego) - sam Kazimierz III Wielki (wg innych wersji Kazimierz I Odnowiciel). Król miał wyrazić się podczas lustracji nadprzemszańskiego grodu iż: Tam rosną dąbrowy, tam sosnowy, tutaj będziem My, tam Pogoń, a tam czeladź nasza, a jeżli tu mało będzie miejsca to reszta stanie za górą.

W swojej historii miasto nazywane też było: Banden, Bandin, Bandzien, Bondin, Bandzen, Bandzin, Bądzin, Bendzin oraz przez okupantów niemieckich (1939-1945) Bendsburg.

Początki osadnictwa na terenie Będzina sięgają pradziejów. W IX w. na miejscu obecnego zamku na nadprzemszańskim wzgórzu wzniesiono gród obronny, który strzegł prastarego szlaku handlowego z Kijowa przez Kraków na Śląsk i Norymbergi. Najstarsza wzmianka o wsi Będzin pochodzi z 1301 r. W latach czterdzieste XIV w. powstaje miasto na prawie polskim (na pewno miasto istniało w 1349 r.). Kazimierz Wielki na miejscu grodu wziósł kamienną warownię, a osadę targową 5 sierpnia 1358 r. podniósł do rangi miasta na na prawie niemieckim (prawo magdeburskie) i otoczył ją kamiennymi murami. Pierwszym znanym wójtem został Hinko zwany Ethiopusem. Miasto swój największy rozkwit przeżywało w epoce jagiellońskiej (XVI w., dzięki licznym przywilejom królewskim (np. prawo składu soli z 1484). W 1565 r. Zygmunt August zezwolił na organizację pięciu targów rocznie, których tradycja przetrwała do dziś. W 1589 r. na będzińskim zamku toczyły się rokowania polsko-austriackie w związku z roszczeniami Maksymiliana do korony polskiej, zakończone podpisaniem w Czeladzi tzw. paktów będzińskich. W XVI w. istnieje już zorganizowana gmina zydowska z synagogą, łaźnią i kirkutem poza murami miejskimi (ob. Zawale). W 1655 r. miasto i zamek niszczy najazd szwedzki, Będzin przeżywa najpoważniejszy upadek gospodarczy.

Po trzecim rozbiorze Polski w 1795 r. Będzin na krótko znalazł się w graniczch Prus (w składzie Nowego Śląska), a od 1807 r. należał do Księstwa Warszawskiego, a następnie Królestwa Polskiego.

Pod koniec XVIII w. dzięki odkryciu pod Dąbrową bogatych złóż węgla zaczyna się jego wydobycie. Powstające kopalnie i huty ołowiu przyczyniają się do gwałtownego rozwoju całego regionu, nazywanego Zagłębiem Dąbrowskim. Ponadto w 1858 r. przez Będzin poprowadzono odnogę Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej z Ząbkowic do Sosnowca i na Śląsk. Coraz bardziej wzrasta rola ludności żydowskiej w mieście, która stanowi większość (nawet do 80%). Podczas I wojny światowej miasto i przemysł zostały mocno zniszczone. Powiększył się jednak obszar Będzina poprzez przyłączenie okolicznych wiosek i osiedli robotniczych (Małobądz, Gzichów z Brzozowicą, Ksawera z Koszelewem). Znaczny rozwój miasta przypada na lata 20. i 30. XX w. (wodociągi, nowy dworzec kolejowy, gimnazjum, liczne budynki użyteczności publicznej). Jednak już 4 września 1939 r. rozpoczyna się hitlerowska okupacja Będzina. W nocy z 8 na 9 września Niemcy podpalają synagogę wraz z modlącymi się w niej Żydami. Część z nich ocalił ks. Mieczysław Zawadzki. Pod koniec 1942 r. na terenie Warpia (Kamionka) Niemcy utworzyli getto żydowskie dla całej ludności żydowskiej (ok. 30 tys.), łącząc go z gettem na sąsiedniej Środuli w Sosnowcu. Na początku sierpnia 1943 getto zostało zlikwidowane, a ludność wywieziona do obozów zagłady.

27 stycznia 1945 r. do Będzina wkroczyła Armia Czerwona. Odbudowano zamek, w którym urządzono Muzeum Zagłębia, powstają nowe duże osiedla mieszkaniowe (Ksawera, Syberka, osiedle Zamkowe na Gzichowie, osiedle Warpie wschód, Podskarpie i Górki Małobądzkie w ostatnich latach. W 1973 r. przyłączono miasto Łagisza, a w 1975 Grodziec, w wyniku czego obszar miasta wzrósł trzykrotnie. Po wojnie powstaje wiele zakładów przemysłowych z elektrownią "Łagisza" na czele. Jednak w latach 90. wiele z nich upada (zakłady obuwnicze, cukiernicze, mięsne i inne). W latach 1974-76 powstaje nowy węzeł komunikacyjny w związku z budową w pobliżu Huty Katowice, który jednak przyniósł poważną szkodę układowi urbanistycznemu.

edytuj Gospodarka

Będzin jest ważnym ośrodkiem przemysłowym we wschodniej części Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Przemysł reprezentowany jest głównie przez: hutnictwo metali nieżelaznych (Huta Będzin), przemysł energetyczny (elektrownia Łagisza i elektrociepłownia Będzin), spożywczy i materiałów budowlanych. Do niedawna rozwijało się także górnictwo węgla kamiennego (Kopalnia Grodziec, kopalnia odkrywkowa "Brzozowica"), przemysł obuwniczy (zakłady ButBędzin, d. Chełmek), cementowy (najstarsza w Polsce Cementownia Grodziec), browarski i in.

edytuj Przedsiębiorstwa

Do najważniejszych zakładów pracy należą:

edytuj Transport

Zabytkowy silnikowy wóz N, pochodzący z zajezdni tramwajowej w Będzinie

Będzin posiada dogodne połączenie z resztą kraju – leży na skrzyżowaniu dwóch ważnych tras szybkiego ruchu: drogą krajową 94 z Wrocławia do Krakowa oraz drogą krajowa nr 86 z Katowic do Warszawy, która 11 kilometrów dalej łączy się węźle Podwarpie z drogą ekspresową (międzynarodową) S1E75 . Przez miasto przebiega także droga wojewódzka 910.

W odległości kilkunastu kilometrów znajduje się też Międzynarodowy Port Lotniczy w Pyrzowicach

edytuj Kolej

Pierwszą linię kolejową otwarto w Będzinie w 1859 r. jako odnogę kolei warszawsko-wiedeńskiej. W mieście powstały wtedy dwie stacje: Będzin-Miasto i Będzin (na tzw. Nowym Będzinie). Z czasem powstała stacja Będzin-Ksawera. Na stacjach tych obsługiwana jest komunikacja podmiejska pomiędzy Gliwicami a Zawierciem i Częstochową. Będzin ma również bezpośrednie połączenie kolejowe z Łodzią, Bielskiem-Białą oraz Wisłą.

edytuj Komunikacja miejska

System komunikacji miejskiej oparty jest na transporcie tramwajowym i autobusowym.

Połączenia autobusowe (40 linii) umożliwiają bezpośredni dojazd podróżnych m.in. do Sosnowca, Dąbrowy Górniczej, Czeladzi, Wojkowic, Katowic, Siemianowic Śląskich, Piekar Śląskich, Bytomia, Psar, Siewierza, Sławkowa, Mierzęcic, Bobrownik, Ożarowic, Jaworzna.

Pierwszą linię tramwajową otwarto w Zagłębiu Dąbrowskim w 1927 r. Przez Będzin przebiegają trasy 6 linii tramwajowych:

Do 2006 kursowała również linia 25 (Dąbrowa Górnicza Kopalnia Paryż - Będzin - Grodziec - Wojkowice - Żychcice).

edytuj Zabytki

Na terenie Będzina znajduje się 6 obiektów zabytkowych pod ochroną prawną i 80 obiektów zabytkowych pod ochroną konserwatorską, z których do najważniejszych należą:

Śródmieście - Stare Miasto

Gzichów

Grodziec

edytuj Turystyka

edytuj Sport

Zobacz więcej w osobnym artykule: Sport w Będzinie.
medale Mistrzostw Polski młodzików i juniorów z RKS Grodziec i MKS MOS Będzin

edytuj Kluby sportowe

sekcja piłki nożnej
sekcja piłki nożnej
sekcja piłki nożnej
sekcja piłki siatkowej (zlikwidowana w 1999r)
sekcja motorowa (zlikwidowana w 1956r)
sekcja piłki siatkowej
sekcja jazdy konnej
sekcja motorowa

edytuj Kluby sportowe nieistniejące

edytuj Kultura

Pałac Mieroszewskich, w którym
mieści się obecnie Muzeum Zagłębia
Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna

edytuj Edukacja

edytuj Zespoły szkół podstawowych i gimnazjów

edytuj Szkoły podstawowe

edytuj Gimnazja

edytuj Szkoły ponadgimnazjalne

edytuj Licea ogólnokształcące

edytuj Zespoły szkół ponadgimnazjalnych

edytuj Ośrodek Szkolno–Wychowawczy

edytuj Szkoły wyższe

edytuj Ludność

edytuj Zmiany demograficzne

(rok - liczba mieszkańców)

  • 1360 – 240
     (lokacja miasta)
  • 1510 – 1400
     (przywileje handlowe)
  • 1673 – 346
     (potop szwedzki)
  • 1789 – 1200
     (zwiększona mobilność ludności)
  • 1803 – 1608
     (zwiększona mobilność ludności)
  • 1823 – 2254
     (początek uprzemysłowienia)
  • 1858 – 4140
     (uprzemysłowienie)
  • 1880 – 5424
     (otwarcie kolei żelaznej)
  • 1892 – 10000
     (uprzemysłowienie)
  • 1910 – 50500
     (uprzemysłowienie)
  • 1914 – 36010
     (zagrożenie wojenne)
  • 1918 – 30259
     (I wojna światowa)
  • 1923 – 32000
     (zmiany administracyjne)
  • 1925 – 41000
     (uprzemysłowienie)
  • 1928 – 43286
     (przyrost naturalny)
  • 1939 – 52000
     (przyrost naturalny)
  • 1945 – 25600
     (II wojna światowa, eksterminacja Żydów)
  • 1960 – 39000
     (zwiększona mobilność ludności po II wojnie)
  • 1970 – 62000
     (zwiększona mobilność ludności)
  • 1979 – 78800
     (zmiany administracyjne, rekord)
  • 1990 – 75400
     (ujemny przyrost)
  • 1993 – 65056
     (odłączenie Wojkowic)
  • 1999 – 59936
     (ujemny przyrost, emigracja)
  • 2003 – 59096
     (ujemny przyrost, emigracja)
  • 2007 - 65231

Dane z 30 września 20062:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 65 231 100 33 523 51,3 31 798 48,7
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
1759 902,3 856,6

Według danych z roku 20026, średni dochód na mieszkańca wynosił 1663,93 zł.

edytuj Honorowi obywatele

edytuj Ludzie związani z Będzinem

edytuj Religia

edytuj Wyznawcy

Wśród mieszkańców miasta daje się wyróżnić wyznawców:

Na terenie miasta działalność duszpasterską prowadzi także Kościół Zielonoświątkowy, protestancka wspólnota o charakterze ewangelicznym (zbór przy ul. Sienkiewicza 31).

W przeszłości istniała w Będzinie samodzielna Parafia Ewangelicko-Augsburska (jej krótka historia w haśle: Parafia Ewangelicko-Augsburska w Sosnowcu).

edytuj Parafie

Według administracji Kościoła ewangelicko-augsburskiego Będzin należy do diecezji katowickiej.

Według administracji Kościoła Rzymskokatolickiego Będzin, należący do diecezji sosnowieckiej, podzielony jest na 11 parafii: 9 w dekanacie Będzin - Przenajświętszej Trójcy:

  • Przenajświętszej Trójcy (przed 1308)
  • Niepokalanego Poczęcia NMP (Łagisza) (1924)
  • Św. Barbary (Koszelew) (1 IX 1938-5 X 1987 i od 19 VI 1989)
  • Św. Jana Chrzciciela (Małobądz/Śródmieście) (13 X 1957)
  • Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny (Syberka) (1 IV 1981) (z Sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu)
  • Św. Jadwigi Śląskiej (Gzichów - osiedle Zamkowe) (19 I 1985, wikariat terenowy 22 VIII 1983)
  • Najświętszego Serca Pana Jezusa (Ksawera) (5 X 1987)
  • Św. Alberta Chmielowskiego (Warpie) (12 XII 1987, wikariat terenowy VI 1983))
  • Św. Faustyny Kowalskiej (Górki Małobądzkie) (1 X 2005)

oraz dwie (Grodziec) w dekanacie czeladzkim:

  • Św. Katarzyny (przed 1326) (Grodziec)
  • Bł. Honorata Koźmińskiego (Grodziec - os. Marii Konopnickiej, tzw. Pekin) (22 IV 1990, wikariat terenowy 19 IX 1989).

edytuj Galeria

edytuj Grafiki historyczne

edytuj Współczesność

edytuj Zobacz też

edytuj Sąsiednie gminy

Czeladź, Dąbrowa Górnicza, Psary, Sosnowiec, Wojkowice, Siemianowice Śląskie.

edytuj Bibliografia

Będzin widok ogólny (stan pocz. XX w.)
  • Włodzimierz Błaszczyk: "Będzin przez Wieki. Dzieje miasta i jego rozwoju urbanistyczno-przestrzennego od średniowiecza do połowy XX w. na podłożu osadnictwa w starożytności i wczesnym średniowieczu". Poznań 1982.
  • Marian Kantor Mirski: "Królewskie miasto Będzin". Opracowanie i przypisy Jan Przemsza-Zieliński. Sosnowiec-Będzin 1996.
  • Jan Przemsza-Zieliński: "Przesławne królewskie miasto Będzin i najbliższe okolice od Bobrownik do Żychcic.", Sosnowiec 1998.
  • Jan Przemsza-Zieliński: "Historia Zagłębia Dąbrowskiego". Sosnowiec 1992-1994.
  • Waldemar Baliński:"Kardynał J.M.Lustiger-będzińskie rodowody"Lubliniec 2000.
  • Jarosław Krajniewski: "Będzińskie spacery", Będzin 1998.
  • Jarosław Krajniewski: "Na tropach legendy. Szkice z dziejów Zagłębia", Będzin 2003.
  • Jarosław Krajniewski: "Miasteczko Będzin", Będzin 2003.
  • Jarosław Krajniewski: "Zamek", Będzin 2005.
  • Jarosław Krajniewski: "Szwedzi w Będzinie", Będzin 2005.
  • praca zbiorowa: "Będzin 1358-2008" tom I-III, Będzin 2008.
  • Jarosław Krajniewski: "Będzin. Początki miasta.", Będzin 2008.

edytuj Linki zewnętrzne